علت دیر افتادن دندان شیری

والدین اغلب نگران علت دیر افتادن دندان شیری فرزند خود هستند که وقتی دندان های شیری کودکشان آن طور که انتظار می رود نمی ریزند، مشکل آن چیست. اگرچه برخی از مسائل رشدی وجود دارد که نیاز به توجه حرفه ای دارد، اکثر اوقات همه چیز خوب است. اما والدین در مورد از دست دادن دندان های شیری فرزندانشان چه انتظاری باید داشته باشند؟

چرا مراقبت از دندان های شیری مهم است؟

مراقبت از دندان‌های شیری بسیار مهم است چون این دندان‌ها مرحله مهمی در رشد و تکامل دندان‌های دائمی کودکان هستند. دندان‌های شیری نقش مهمی در فرآیند خوردن، صحبت کردن و لبخند زدن کودکان دارند. به علاوه، اگر دندان‌های شیری دچار مشکلاتی مانند عفونت‌های لثه و سایر مشکلات شود، این مشکلات می‌تواند به دندان‌های دائمی کودک منتقل شود و باعث از دست رفتن دندان‌های دائمی شود. بنابراین، مراقبت از دندان‌های شیری، مهمترین قدمی است که می‌توانید برای حفظ سلامت دندان‌های کودک خود بگیرید.

اکثر سوالات در مورد علت دیر افتادن دندان شیری در طول دو سال بین هشت تا ده سال مطرح می شود که در آن هیچ دندانی از دست نمی رود. در واقع نباید نگران دیر افتادن دندان های شیری فرزند خود باشید، مگر اینکه:

1) دندان های شیری باقی مانده باعث ایجاد مشکل برای دندان های دائمی ورودی بشود.

2) دندان های آسیاب 12 ساله قبل از افتادن دندان شیری رویش کرده اند.

3) دیر از دست دادن دندان شیری باعث می شود که درمان ارتودنسی در سنین نامناسب (یعنی دوره راهنمایی و دبیرستان) شروع شود. یکی از خدمات مهمی که ارتودنتیست و دندان پزشک اطفال شما می تواند ارائه دهد، نظارت بر رشد دندانی کودک شما و مشاوره با شما در مورد نیاز به برداشتن دندان های شیری در صورت لزوم است.

بیشتر بدانید : آنکیلوز دندان شیری

آشنایی با جدول زمانی ریزش دندان های شیری

قبل از بررسی علل از دست دادن تاخیری دندان، مهم است که جدول زمانی طبیعی رویش و ریختن دندان را درک کنید. اکثر کودکان تا سن 3 سالگی مجموعه کاملی از 20 دندان شیری دارند. این دندان‌ها معمولاً در حدود 6 سالگی شروع به لق شدن و افتادن می‌کنند و از دندان‌های جلویی (ثنایا) شروع می‌شوند و به دنبال آن دندان‌های آسیاب و نیش می‌افتند. این فرآیند طبیعی فضایی را برای رشد دندان های دائمی فراهم می کند.

با این حال، جدول زمانی برای ریختن دندان می تواند در بین کودکان بسیار متفاوت باشد. عواملی مانند ژنتیک، تغذیه و سلامت کلی می توانند بر زمان و سرعت از دست دادن دندان های شیری تاثیر بگذارند.

دندان های شیری نقش مهمی در رشد دندان دارند

دندان های شیری علاوه بر جویدن، چندین هدف را نیز انجام می دهند. دندان‌های شیری باعث ایجاد دندان‌های دائمی می‌شوند و تا زمانی که به اندازه کافی رشد کنند، فضا را برای آنها حفظ می‌کنند. اگر دندان‌های شیری خیلی زود بیرون بیایند، فضا از بین می‌رود و باعث شلوغی دندان‌های دائمی زیرین می‌شود. از طرف دیگر، دندان‌های شیری که به موقع از دست نمی‌روند، می‌توانند دندان‌های دائمی را مجبور به کج شدن کنند و شرایط ارتودنسی سخت‌تری را ایجاد کنند.

دلایل دیر افتادن دندان شیری در کودکان

دندان‌های شیری در کودکان باید در زمان مناسب خودتحلیل شوند و جای خود را به دندان‌های دائمی بدهند. اما در برخی موارد، دندان‌های شیری به طور نامعمول دیر افتاده یا همچنان در جای خود باقی می مانند. برخی از دلایل دیر افتادن دندان شیری عبارتند از:

• ژنتیک: ژن‌های مورثی که تأثیری بر فعالیت سلول‌های بدن دارند، می‌توانند باعث تأخیر در رشد و تحلیل دندان‌های شیری شوند.
• بیماری‌های مزمن: برخی بیماری‌های مزمن مانند دیابت یا مشکلات کبدی می‌توانند تأخیر در رشد دندان‌های شیری را به همراه داشته باشند.
• نقص تغذیه: نقص تغذیه می‌تواند باعث به تأخیر انداختن رشد دندان‌های شیری شود.
• ترمیمات دندان: برخی پر کردن ها و ترمیمات دندان ممکن است باعث تأخیر در رشد دندان‌های شیری شوند، به خصوص اگر این ترمیمات بر روی دندان‌هایی انجام شود که قرار است بزودی جای خود را به دندان‌های دائمی بدهند.
• مشکلات فضایی: کاهش فضای موجود بین دندان‌های شیری و دندان‌های دائمی جایگزین ممکن است باعث تأخیر در رشد دندان‌های شیری شود.
• مصرف داروها: مصرف بعضی داروها نظیر آنتی بیوتیک‌ها نیز می‌تواند باعث تأخیر در افتادن دندان‌های شیری شود.
• نواقص در عضلات دهان و صورت: برخی نواقص در عضلات دهان و صورت می‌توانند باعث تأخیر در افتادن دندان‌های شیری شوند.

با توجه به این دلایل، بهتر است که والدین همواره به سلامت دندان‌های کودکان خود توجه کنند و به دنبال رفع هر گونه مشکلی باشند. در صورت بروز هرگونه مشکلی، بهتر است که به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا بررسی و درمان مناسبی انجام شود.

بیشتر بخوانید: ترمیم دندان‌های شیری کودکان

چه زمانی دندان های شیری می افتند؟

میانگین سن از دست دادن اولین دندان 6 یا 7 سالگی است و اولین دندان هایی که می افتند معمولا اولین دندان هایی هستند که درآمده اند، مانند دندان های جلویی پایین.

اولین دندان های شیری معمولا در حدود شش سالگی از بین می روند. برخی از کودکان ممکن است کودک خود را در اوایل پنج یا در اواخر هفت سالگی از دست بدهند و هیچ کدام از این تغییرات مشکلی ندارند. در سن هشت سالگی، کودک به طور متوسط هشت دندان شیری خود را از دست خواهد داد. چهار دندان جلو در بالا و چهار دندان جلو در پایین. تغییردر یک سال در هر دو جهت جای نگرانی ندارد. بین سنین هشت تا ده سالگی تغییر زیادی در تعداد دندان ها ایجاد نمی شود. به عبارت دیگر، طبیعی است که کودک هشت دندان پشت سر هم از دست بدهد و بعد حدود دو سال متوقف شود. حدود ده سالگی دندان های باقی مانده شروع به لق شدن و افتادن می کنند. به طور متوسط نوجوانان قبل از 13 سالگی آخرین دندان شیری خود را از دست می دهند.

اگر دندان های شیری خیلی زود از دست بروند، ممکن است چه مشکلاتی ایجاد شود؟

شایع ترین دلایل از دست دادن زود هنگام دندان های شیری پوسیدگی، ضربه و شلوغی است. اگر دندانی به دلیل بیماری باید کشیده شود یا به دلیل ضربه از دست رفته باشد، معمولاً دندانپزشک شما از قبل درگیر است. اگر دندان ها شلوغ باشند، ممکن است کودک شما دو دندان شیری خود را به طور طبیعی از دست بدهد تا بتواند رویش یک دندان دائمی بزرگتر را در خود جای دهد. اگر دندان های شیری زود از موعد از دست رفت، باید با متخصص ارتودنسی مشورت کرد تا ببیند آیا به نگهدارنده فضا نیاز است یا خیر.

دندان های شیری که نمی ریزند نیز می توانند نشان دهنده مشکلاتی باشند؟

شرایط مختلفی وجود دارد که مانع از افتادن دندان های شیری طبق برنامه می شود. اگر دندان های زیرین شلوغ باشند، ممکن است نتوانند دندان های شیری روی آن را بیرون بکشند. دندان‌های شیری بدون جایگزینی دائمی ممکن است برای مدت نامحدود باقی بمانند. دندان های اضافی می توانند جلوی رویش طبیعی دندان های دائمی معمولی را بگیرند. با یک عکس اشعه ایکس ساده، متخصص ارتودنسی می تواند به شما بگوید که آیا واقعاً مشکلی وجود دارد یا اینکه کودک شما به کندی رشد می کند.

چه زمانی باید نگران دیر افتادن دندان شیری باشیم؟

در حالی که تاخیر در از دست دادن دندان اغلب یک تغییر از رشد طبیعی است، شرایطی وجود دارد که در آن مهم است به دنبال مشاوره دندانپزشکی باشید:

• نیفتادن دندان در 8 سالگی: اگر کودک شما تا سن ۸ سالگی هیچ دندان شیری از دست نداده است، بهتر است با دندانپزشک اطفال مشورت کنید. آنها می توانند برای تعیین اینکه آیا دندان های دائمی به درستی در حال رشد هستند یا خیر، از اشعه ایکس کمک بگیرند و ارزیابی کنند که آیا به مداخله ای نیاز است یا خیر.
• ناهماهنگی یا شلوغی: اگر دندان‌های دائمی قبل از افتادن دندان‌های شیری در حال رویش باشند، یا اگر کج یا شلوغ در آمده باشند، ممکن است ارزیابی ارتودنسی ضروری باشد.
• علائم عفونت یا ناراحتی: اگر کودک درد، تورم یا علائم عفونت را در اطراف دندان شیری خود تجربه کرد، ضروری است که به دنبال مراقبت های دندانپزشکی باشد. عفونت ها می توانند در ریختن دندان ها اختلال ایجاد کنند و خطری برای دندان های دائمی زیرین ایجاد کنند.
• تغییر رنگ یا آسیب دندان های شیری: اگر دندان شیری تغییر رنگ داده یا آسیب ببیند، ممکن است نشان دهنده این باشد که ریشه دندان دیگر سالم نیست، که می تواند ریزش را به تاخیر بیندازد. دندانپزشک می تواند دندان را ارزیابی کند و تصمیم بگیرد که آیا باید آن را بکشد یا خیر.

برای از دست دادن تاخیری دندان چه کاری می توان انجام داد؟

اگر دندان های شیری کودک شما به موقع نمی افتد، دندانپزشک اطفال ممکن است مداخلات مختلفی را توصیه کند:

• اشعه ایکس دندان: عکسبرداری با اشعه ایکس می تواند به تعیین موقعیت و رشد دندان های دائمی و اینکه آیا مسائلی مانند شلوغی یا از دست دادن دندان ها در تأخیر نقش دارند کمک کند.
• کشیدن دندان: در موارد شلوغی شدید، ماندن دندان های شیری یا آنکیلوز، دندانپزشک ممکن است نیاز به کشیدن دندان شیری داشته باشد تا دندان دائمی رویش پیدا کند.
• درمان ارتودنسی: اگر تاخیر در از دست دادن دندان به دلیل نامرتبی یا شلوغی باشد، ممکن است درمان ارتودنسی زودهنگام توصیه شود. این می تواند به هدایت دندان های دائمی در موقعیت مناسب خود کمک کند.

نتیجه گیری

در حالی که افتادن دیررس دندان های شیری در کودکان می تواند برای والدین نگران کننده باشد، اغلب یک تغییر طبیعی در رشد است. عواملی مانند ژنتیک، زمان رویش دندان شیری و شرایط بهداشتی زمینه‌ای همگی می‌توانند باعث تاخیر در رشد دندان شوند. با این حال، اگر در این مورد نگران هستید، مشاوره با دندانپزشک اطفال می تواند اطمینان و راهنمایی شما را فراهم کند. مداخله زودهنگام، در صورت نیاز، می تواند تضمین کند که دندان های دائمی کودک شما به درستی رشد کرده و پایه و اساس سلامت دهان و دندان مادام العمر را ایجاد کند.